03. mars 2007 klukkan 13:01
Já ég var ekki nema 5 ára þegar ég var settur á dansnámsskeið, einhversstaðar í Árbænum. Það tók mig ekki nema einn danstíma að vera kallaður undrabarn, eða eins og kennarinn minn kaus að kalla mig Árni “dance skills” Þór. Ég var nú ekkert rosa hissa af þessum viðbrögðum frá kennaranum. Ég vissi allan tíman að ég var góður.
Aðeins eftir nokkra tíma fékk ég að dansa við stelpu sem var 7 ára, sem var alveg geeeeggggjað, aðal dansstelpan þarna... 5 ára gutti að dansa við 7 ára stelpu...úff, ekki slæmt. !!
En ég og Katrín, 7 ára stelpan, dönsuðum geggjað vel saman og ég tók eftir því að strákarnir sem voru 8 ára voru orðnir eitthvað öfundsjúkir út í mig, því Katrín var náttúrlega aðal pían á svæðinu. Þeir reyndu annaðhvort að fela skónna mína eða láta vatn í þá. En það stoppaði mig ekki, ég dansaði bara í blautum skóm og hunsaði strákana.. ætlði ekki að láta þá skemma framtíðina hjá mér.
Eftir að hafa dansað í mánuð var fyrsta danskeppnin mín að renna upp. Ég og Katrín dönsuðum og dönsuðum. Dönsuðum svo mikið að ég fékk blöðrur, en þær fóru áður en danskeppnin byrjaði. Við vorum komin með svaka dans, einnig höfðu fólk spáð okkur sigurinn..
Keppnisdagurinn rann upp og ég var rosa öruggur með þetta allt...dansinn pottþéttur. Ekkert gat farið úrskeiðis. Við byrjuðum að dansa og allt gekk bara vel. Ég snéri henni í hringi og allt sko...klöppin hættu ekki. Það var komið að lokaatriðinu og ég var 100% öruggur með það. En ég hafði rangt frá mér. Ég tók eitt vitlaust skref og steig á löppina á henni. Hún braut hælinn á hælskónnum sínum og braut einnig ökklann sinn, og datt því niður. Ég heyrði ekki lengur klöpp, ég heyrði bara pú-in, og þau voru öll til mín. Þarna vissi ég að ég var ekki tilbúinn í þennan stóra dansheim og hætti því að dansa. Og ákvað að dansa aldrei aftur.
Það var ekki fyrr en í 10. bekk í Rimaskóla sem ég ákvað að taka danskónna aftur úr kassanum. Þar sem ég var beðinn að syngja og taka nokkur dansspor í Skrekk. Ákkúrat með honum Þorsteini, sem er reyndur dansari og á þekkta smelli útum allt Ísland. En þetta gekk bara hressilega vel, verð samt að viðurkenna að ég var oggu stressaður ef ég skyldi meiða einhverja. En það reddaðist allt... allt gekk eins og í sögu.
Og í dag hef ég verið að einbeita mér að serve dansinum, og það gengur rosa vel, komin í dansgengi, sem enginn ætlar að þora í. Sem er skiljanlegt þar sem við erum með reynda dansara. T.d. Árni R....pfff.. ekki gott að lenda í honum skal ég segja ykkur. Var einn á móti tveim stelpum í körfubollta partyi, ég veit ekki hvernig ég á að orða þetta, það er bara ekki til nógu stórt orð yfir því hvernig hann vann þær... var svaaakalegt.....!!!!
Og svo er það hann Þorsteinn.. líta allir á hann sem engan dansara og halda að hann sé easy target...Taka bara easy á honum og svo allt í einu kemur hann með suddalegustu danssporin hér á landi og bara pakkar ykkur saman !!!
En við bíðum spenntur eftir einhverjum til að serva... við erum alltaf ready, bara spurning hvort einhver þori í okkur....
-Árni Þór... -

(Ég og Usher eftir nettan dans)